بوم و بر 

:: شماره 44 : چنان که بود به ناچار خویشتن بخشود

نویسنده: رودکی
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/re/roudaki/divaane-ash-ar/bab-e-avval/000848-no44.php

اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود   چنان که بود به ناچار خویشتن بخشود
خدای را بستودم، که کردگار من است   زبانم از غزل و مدح بندگانش نسود
همه به تنبل و بند است بازگشتن او   شرنگ نوش آمیغ است و روی زراندود
بنفشه‌های طری خیل خیل بر سر کرد   چو آتشی که به گوگرد بردوید کبود
بیار و هان بده آن آفتاب کش بخوری   ز لب فرو شود و از رخان برآید زود