بوم و بر 

:: غزل شماره 12: ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001662-no12.php

ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما   آب روی خوبی از چاه زنخدان شما
عزم ديدار تو دارد جان بر لب آمده   بازگردد يا برآيد چيست فرمان شما
کس به دور نرگست طرفی نبست از عافيت   به که نفروشند مستوری به مستان شما
بخت خواب آلود ما بيدار خواهد شد مگر   زان که زد بر ديده آبی روی رخشان شما
با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته‌ای   بو که بويی بشنويم از خاک بستان شما
عمرتان باد و مراد ای ساقيان بزم جم   گر چه جام ما نشد پرمی به دوران شما
دل خرابی می‌کند دلدار را آگه کنيد   زينهار ای دوستان جان من و جان شما
کی دهد دست اين غرض يا رب که همدستان شوند   خاطر مجموع ما زلف پريشان شما
دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری   کاندر اين ره کشته بسيارند قربان شما
ای صبا با ساکنان شهر يزد از ما بگو   کای سر حق ناشناسان گوی چوگان شما
گر چه دوريم از بساط قرب همت دور نيست   بنده شاه شماييم و ثناخوان شما
ای شهنشاه بلنداختر خدا را همتی   تا ببوسم همچو اختر خاک ايوان شما
می‌کند حافظ دعايی بشنو آمينی بگو   روزی ما باد لعل شکرافشان شما