بوم و بر 

:: غزل شماره 37: بيا که قصر امل سخت سست بنيادست

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001705-no37.php

بيا که قصر امل سخت سست بنيادست   بيار باده که بنياد عمر بر بادست
غلام همت آنم که زير چرخ کبود   ز هر چه رنگ تعلق پذيرد آزادست
چه گويمت که به ميخانه دوش مست و خراب   سروش عالم غيبم چه مژده‌ها دادست
که ای بلندنظر شاهباز سدره نشين   نشيمن تو نه اين کنج محنت آبادست
تو را ز کنگره عرش می‌زنند صفير   ندانمت که در اين دامگه چه افتادست
نصيحتی کنمت ياد گير و در عمل آر   که اين حديث ز پير طريقتم يادست
غم جهان مخور و پند من مبر از ياد   که اين لطيفه عشقم ز ره روی يادست
رضا به داده بده وز جبين گره بگشای   که بر من و تو در اختيار نگشادست
مجو درستی عهد از جهان سست نهاد   که اين عجوز عروس هزاردامادست
نشان عهد و وفا نيست در تبسم گل   بنال بلبل بی دل که جای فريادست
حسد چه می‌بری ای سست نظم بر حافظ   قبول خاطر و لطف سخن خدادادست