بوم و بر 

:: غزل شماره 49: روضه خلد برين خلوت درويشان است

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001717-no49.php

روضه خلد برين خلوت درويشان است   مايه محتشمی خدمت درويشان است
گنج عزلت که طلسمات عجايب دارد   فتح آن در نظر رحمت درويشان است
قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت   منظری از چمن نزهت درويشان است
آن چه زر می‌شود از پرتو آن قلب سياه   کيمياييست که در صحبت درويشان است
آن که پيشش بنهد تاج تکبر خورشيد   کبرياييست که در حشمت درويشان است
دولتی را که نباشد غم از آسيب زوال   بی تکلف بشنو دولت درويشان است
خسروان قبله حاجات جهانند ولی   سببش بندگی حضرت درويشان است
روی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند   مظهرش آينه طلعت درويشان است
از کران تا به کران لشکر ظلم است ولی   از ازل تا به ابد فرصت درويشان است
ای توانگر مفروش اين همه نخوت که تو را   سر و زر در کنف همت درويشان است
گنج قارون که فرو می‌شود از قهر هنوز   خوانده باشی که هم از غيرت درويشان است
من غلام نظر آصف عهدم کو را   صورت خواجگی و سيرت درويشان است
حافظ ار آب حيات ازلی می‌خواهی   منبعش خاک در خلوت درويشان است