بوم و بر 

:: غزل شماره 53: منم که گوشه ميخانه خانقاه من است

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001721-no53.php

منم که گوشه ميخانه خانقاه من است   دعای پير مغان ورد صبحگاه من است
گرم ترانه چنگ صبوح نيست چه باک   نوای من به سحر آه عذرخواه من است
ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله   گدای خاک در دوست پادشاه من است
غرض ز مسجد و ميخانه‌ام وصال شماست   جز اين خيال ندارم خدا گواه من است
مگر به تيغ اجل خيمه برکنم ور نی   رميدن از در دولت نه رسم و راه من است
از آن زمان که بر اين آستان نهادم روی   فراز مسند خورشيد تکيه گاه من است
گناه اگر چه نبود اختيار ما حافظ   تو در طريق ادب باش و گو گناه من است