بوم و بر 

:: غزل شماره 69: کس نيست که افتاده آن زلف دوتا نيست

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001737-no69.php

کس نيست که افتاده آن زلف دوتا نيست   در رهگذر کيست که دامی ز بلا نيست
چون چشم تو دل می‌برد از گوشه نشينان   همراه تو بودن گنه از جانب ما نيست
روی تو مگر آينه لطف الهيست   حقا که چنين است و در اين روی و ريا نيست
نرگس طلبد شيوه چشم تو زهی چشم   مسکين خبرش از سر و در ديده حيا نيست
از بهر خدا زلف مپيرای که ما را   شب نيست که صد عربده با باد صبا نيست
بازآی که بی روی تو ای شمع دل افروز   در بزم حريفان اثر نور و صفا نيست
تيمار غريبان اثر ذکر جميل است   جانا مگر اين قاعده در شهر شما نيست
دی می‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر   گفتا غلطی خواجه در اين عهد وفا نيست
گر پير مغان مرشد من شد چه تفاوت   در هيچ سری نيست که سری ز خدا نيست
عاشق چه کند گر نکشد بار ملامت   با هيچ دلاور سپر تير قضا نيست
در صومعه زاهد و در خلوت صوفی   جز گوشه ابروی تو محراب دعا نيست
ای چنگ فروبرده به خون دل حافظ   فکرت مگر از غيرت قرآن و خدا نيست