بوم و بر 

:: غزل شماره 99: دل من در هوای روی فرخ

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001773-no99.php

دل من در هوای روی فرخ   بود آشفته همچون موی فرخ
بجز هندوی زلفش هيچ کس نيست   که برخوردار شد از روی فرخ
سياهی نيکبخت است آن که دايم   بود همراز و هم زانوی فرخ
شود چون بيد لرزان سرو آزاد   اگر بيند قد دلجوی فرخ
بده ساقی شراب ارغوانی   به ياد نرگس جادوی فرخ
دوتا شد قامتم همچون کمانی   ز غم پيوسته چون ابروی فرخ
نسيم مشک تاتاری خجل کرد   شميم زلف عنبربوی فرخ
اگر ميل دل هر کس به جايست   بود ميل دل من سوی فرخ
غلام همت آنم که باشد   چو حافظ بنده و هندوی فرخ