بوم و بر 

:: غزل شماره 105: صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001779-no105.php

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد   ور نه انديشه اين کار فراموشش باد
آن که يک جرعه می از دست تواند دادن   دست با شاهد مقصود در آغوشش باد
پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت   آفرين بر نظر پاک خطاپوشش باد
شاه ترکان سخن مدعيان می‌شنود   شرمی از مظلمه خون سياووشش باد
گر چه از کبر سخن با من درويش نگفت   جان فدای شکرين پسته خاموشش باد
چشمم از آينه داران خط و خالش گشت   لبم از بوسه ربايان بر و دوشش باد
نرگس مست نوازش کن مردم دارش   خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد
به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ   حلقه بندگی زلف تو در گوشش باد