بوم و بر 

:: غزل شماره 182: حسب حالی ننوشتی و شد ايامی چند

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001903-no182.php

حسب حالی ننوشتی و شد ايامی چند   محرمی کو که فرستم به تو پيغامی چند
ما بدان مقصد عالی نتوانيم رسيد   هم مگر پيش نهد لطف شما گامی چند
چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب   فرصت عيش نگه دار و بزن جامی چند
قند آميخته با گل نه علاج دل ماست   بوسه‌ای چند برآميز به دشنامی چند
زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر   تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
عيب می جمله چو گفتی هنرش نيز بگو   نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند
ای گدايان خرابات خدا يار شماست   چشم انعام مداريد ز انعامی چند
پير ميخانه چه خوش گفت به دردی کش خويش   که مگو حال دل سوخته با خامی چند
حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت   کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند