بوم و بر 

:: غزل شماره 217: مسلمانان مرا وقتی دلی بود

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001975--217.php

مسلمانان مرا وقتی دلی بود   که با وی گفتمی گر مشکلی بود
به گردابی چو می‌افتادم از غم   به تدبيرش اميد ساحلی بود
دلی همدرد و ياری مصلحت بين   که استظهار هر اهل دلی بود
ز من ضايع شد اندر کوی جانان   چه دامنگير يا رب منزلی بود
هنر بی‌عيب حرمان نيست ليکن   ز من محرومتر کی سالی بود
بر اين جان پريشان رحمت آريد   که وقتی کاردانی کاملی بود
مرا تا عشق تعليم سخن کرد   حديثم نکته هر محفلی بود
مگو ديگر که حافظ نکته‌دان است   که ما ديديم و محکم جاهلی بود