بوم و بر 

:: غزل شماره 224: خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/001982-no224.php

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود   به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود
طمع در آن لب شيرين نکردنم اولی   ولی چگونه مگس از پی شکر نرود
سواد ديده غمديده‌ام به اشک مشوی   که نقش خال توام هرگز از نظر نرود
ز من چو باد صبا بوی خود دريغ مدار   چرا که بی سر زلف توام به سر نرود
دلا مباش چنين هرزه گرد و هرجايی   که هيچ کار ز پيشت بدين هنر نرود
مکن به چشم حقارت نگاه در من مست   که آبروی شريعت بدين قدر نرود
من گدا هوس سروقامتی دارم   که دست در کمرش جز به سيم و زر نرود
تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری   وفای عهد من از خاطرت به درنرود
سياه نامه‌تر از خود کسی نمی‌بينم   چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود
به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفيد   چو باشه در پی هر صيد مختصر نرود
بيار باده و اول به دست حافظ ده   به شرط آن که ز مجلس سخن به درنرود