بوم و بر 

:: غزل شماره 256: نصيحتی کنمت بشنو و بهانه مگير

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/002019-no256.php

نصيحتی کنمت بشنو و بهانه مگير   هر آن چه ناصح مشفق بگويدت بپذير
ز وصل روی جوانان تمتعی بردار   که در کمينگه عمر است مکر عالم پير
نعيم هر دو جهان پيش عاشقان بجوی   که اين متاع قليل است و آن عطای کثير
معاشری خوش و رودی بساز می‌خواهم   که درد خويش بگويم به ناله بم و زير
بر آن سرم که ننوشم می و گنه نکنم   اگر موافق تدبير من شود تقدير
چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند   گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگير
چو لاله در قدحم ريز ساقيا می و مشک   که نقش خال نگارم نمی‌رود ز ضمير
بيار ساغر در خوشاب ای ساقی   حسود گو کرم آصفی ببين و بمير
به عزم توبه نهادم قدح ز کف صد بار   ولی کرشمه ساقی نمی‌کند تقصير
می دوساله و محبوب چارده ساله   همين بس است مرا صحبت صغير و کبير
دل رميده ما را که پيش می‌گيرد   خبر دهيد به مجنون خسته از زنجير
حديث توبه در اين بزمگه مگو حافظ   که ساقيان کمان ابرويت زنند به تير