بوم و بر 

:: غزل شماره 260: ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/002023-no260.php

ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز   عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نياز
فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل   ببريده‌اند بر قد سروت قبای ناز
آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست   چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز
پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی   بی شمع عارض تو دلم را بود گداز
صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش   بشکست عهد چون در ميخانه ديد باز
از طعنه رقيب نگردد عيار من   چون زر اگر برند مرا در دهان گاز
دل کز طواف کعبه کويت وقوف يافت   از شوق آن حريم ندارد سر حجاز
هر دم به خون ديده چه حاجت وضو چو نيست   بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز
چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان   حافظ که دوش از لب ساقی شنيد راز