بوم و بر 

:: غزل شماره 301: ای دل ريش مرا با لب تو حق نمک

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/002066-no301.php

ای دل ريش مرا با لب تو حق نمک   حق نگه دار که من می‌روم الله معک
تويی آن گوهر پاکيزه که در عالم قدس   ذکر خير تو بود حاصل تسبيح ملک
در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن   کس عيار زر خالص نشناسد چو محک
گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم   وعده از حد بشد و ما نه دو ديديم و نه يک
بگشا پسته خندان و شکرريزی کن   خلق را از دهن خويش مينداز به شک
چرخ برهم زنم ار غير مرادم گردد   من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
چون بر حافظ خويشش نگذاری باری   ای رقيب از بر او يک دو قدم دورترک