بوم و بر 

:: غزل شماره 464: بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/002229-no464.php

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی   خوش باش زان که نبود اين هر دو را زوالی
در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقل   آيد به هيچ معنی زين خوبتر مثالی
شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را   هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی
آن دم که با تو باشم يک سال هست روزی   وان دم که بی تو باشم يک لحظه هست سالی
چون من خيال رويت جانا به خواب بينم   کز خواب می‌نبيند چشمم بجز خيالی
رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت   شد شخص ناتوانم باريک چون هلالی
حافظ مکن شکايت گر وصل دوست خواهی   زين بيشتر ببايد بر هجرت احتمالی