بوم و بر 

:: غزل شماره 479: صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

نویسنده: حافظ
مترجم:
برگرفته از سایت ادبیات بوم و بر ( http://adabiat.boomobar.com )
نشانی اینترنتی مطلب:

http://adabiat.boomobar.com/authors/hej/hafez/ghazaliyat/002244-no479.php

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی   برگ صبوح ساز و بده جام يک منی
در بحر مايی و منی افتاده‌ام بيار   می تا خلاص بخشدم از مايی و منی
خون پياله خور که حلال است خون او   در کار يار باش که کاريست کردنی
ساقی به دست باش که غم در کمين ماست   مطرب نگاه دار همين ره که می‌زنی
می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت   خوش بگذران و بشنو از اين پير منحنی
ساقی به بی‌نيازی رندان که می بده   تا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی