تقدیم به دکتر قیصر امین پور
درد های تو نگفتنی
درد های تو نهفتنی
دردهای تو تمام شد
من تمام واژه های درد را
واژه های ساده ی همیشه سرد را
در سکوتِ رفتنت فرا گرفته ام
روزهای ساکت و صبور
بی حضور تو گذشت و من هنوز
با خیال دیدن و شنیدنت
لحظه های تلخ انتظار را شمرده ام
تو ولی نجیب و سر به زیر
از جهان نیستی
-که هستی اش زماست-
با تمام درد های خود که درد مردم زمانه است
کوچ کرده ای!