آن شب قدری که گويند اهل خلوت امشب است   يا رب اين تاثير دولت در کدامين کوکب است
تا به گيسوی تو دست ناسزايان کم رسد   هر دلی از حلقه‌ای در ذکر يارب يارب است
کشته چاه زنخدان توام کز هر طرف   صد هزارش گردن جان زير طوق غبغب است
شهسوار من که مه آيينه دار روی اوست   تاج خورشيد بلندش خاک نعل مرکب است
عکس خوی بر عارضش بين کفتاب گرم رو   در هوای آن عرق تا هست هر روزش تب است
من نخواهم کرد ترک لعل يار و جام می   زاهدان معذور داريدم که اينم مذهب است
اندر آن ساعت که بر پشت صبا بندند زين   با سليمان چون برانم من که مورم مرکب است
آن که ناوک بر دل من زير چشمی می‌زند   قوت جان حافظش در خنده زير لب است
آب حيوانش ز منقار بلاغت می‌چکد   زاغ کلک من به نام ايزد چه عالی مشرب است