ديدی که يار جز سر جور و ستم نداشت   بشکست عهد وز غم ما هيچ غم نداشت
يا رب مگيرش ار چه دل چون کبوترم   افکند و کشت و عزت صيد حرم نداشت
بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه يار   حاشا که رسم لطف و طريق کرم نداشت
با اين همه هر آن که نه خواری کشيد از او   هر جا که رفت هيچ کسش محترم نداشت
ساقی بيار باده و با محتسب بگو   انکار ما مکن که چنين جام جم نداشت
هر راهرو که ره به حريم درش نبرد   مسکين بريد وادی و ره در حرم نداشت
حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدعی   هيچش هنر نبود و خبر نيز هم نداشت