هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد   خداش در همه حال از بلا نگه دارد
حديث دوست نگويم مگر به حضرت دوست   که آشنا سخن آشنا نگه دارد
دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای   فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد
گرت هواست که معشوق نگسلد پيمان   نگاه دار سر رشته تا نگه دارد
صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بينی   ز روی لطف بگويش که جا نگه دارد
چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت   ز دست بنده چه خيزد خدا نگه دارد
سر و زر و دل و جانم فدای آن ياری   که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد
غبار راه راهگذارت کجاست تا حافظ   به يادگار نسيم صبا نگه دارد