گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند   گفتا به چشم هر چه تو گويی چنان کنند
گفتم خراج مصر طلب می‌کند لبت   گفتا در اين معامله کمتر زيان کنند
گفتم به نقطه دهنت خود که برد راه   گفت اين حکايتيست که با نکته دان کنند
گفتم صنم پرست مشو با صمد نشين   گفتا به کوی عشق هم اين و هم آن کنند
گفتم هوای ميکده غم می‌برد ز دل   گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند
گفتم شراب و خرقه نه آيين مذهب است   گفت اين عمل به مذهب پير مغان کنند
گفتم ز لعل نوش لبان پير را چه سود   گفتا به بوسه شکرينش جوان کنند
گفتم که خواجه کی به سر حجله می‌رود   گفت آن زمان که مشتری و مه قران کنند
گفتم دعای دولت او ورد حافظ است   گفت اين دعا ملايک هفت آسمان کنند