زمانه اسب و تو رایض، به رای خویشت تاز   زمانه گوی و تو چوگان به رای خویشت باز
اگرچه چنگ نوازان لطیف دست بوند   فدای دست قلم باد دست چنگ نواز
تویی، که جور و بخیلی به تو گرفت نشیب   چنانکه داد و سخاوت به تو گرفت فراز